NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 33
Nie będzie z kimś takim jak ty. Słyszysz?
- No dobra. - „No dobra”?
Co ty...
- Co powiedziałeś? - Powiedziałem: „No dobra”.
Odpuszczę sobie Shancai.
Czemu?
- Więc mam dalej się o nią starać? - Oczywiście, że nie!
Chcesz oberwać?
Ty dupku.
Chciałem się poddać, ale mnie zmotywowałeś.
Zaplanowałeś to, żebym wyznał, co czuję.
Myślisz, że nie wiem?
Nie miałem zamiaru cię oszukiwać.
Jeszcze tak gadasz. To mnie najbardziej wkurza.
Ale to jest właśnie najciekawsze.
Zastanów się.
Wiedziałeś, że zrobiłem to specjalnie, a i tak się wkurzyłeś.
- To dowód... - Cicho.
...że naprawdę masz okropny charakter.
Czy to nie oczywiste?
Ale mnie wkurzasz.
Wciąż cię to bawi?
Ale, Si...
Kiedy przestałeś robić to, co chcesz?
Mimo że razem dorastaliśmy i tak dobrze się znamy,
tym razem
naprawdę martwiłem się, że się boisz.
Nie musisz się o mnie martwić.
Lepiej martw się o Shancai.
Na pewno wiesz, o czym myślę.
I co?
Jeśli nie powiesz tego na głos, Shancai nie będzie wiedzieć.
Nie będę już waszym gońcem.
Zmień swoje powiedzonko.
To już nie ten Lei, którego nieszczególnie obchodzą sprawy innych.
Shancai nie należy do „innych”.
Ty też nie.
Oboje jesteście dla mnie ważni.
Doceniam twój gest.
Ale muszę ci przypomnieć.
To wszystko to tylko część twojego planu.
Wiem, zazdrośniku.
Masz z tym jakiś problem?
To, czego się obawiasz, nie nastąpi.
Zostawię Shancai tobie.
Dbaj o nią.
Oczywiście.
Ale pamiętaj.
Wciąż jesteśmy przyjaciółmi.
Ale więcej mnie tak nie nabieraj.
Ładnie dzisiaj.
Muszę już iść.
Lei, twój prezent pożegnalny to zbyt wiele.
Właśnie. Tak mnie nabrałeś.
Nie sądziłem, że sprawa z Shancai wywrze na ciebie taki wpływ.
Wcale nie wywarła.
Ale to dziwne.
Ty i Si tak bardzo się pokłóciliście.
Myślałem, że to koniec naszej przyjaźni.
Ale koniec końców Ximen i ja daliśmy się oszukać.
Było, minęło. Czemu ciągle o tym gadacie?
Ja całkiem dobrze się bawiłem.
Dziwny jesteś.
Te problemy w twojej rodzinie to coś poważnego?
Nie jest źle.
Ale i tak powinienem ich odwiedzić.
- Kiedy wylatujesz? - Po południu.
Odzywaj się.
Już zaczynam za tobą tęsknić.
Być może niedługo wrócę. Nie musicie przyjeżdżać na lotnisko.
Shancai wie?
UNIWERSYTET MINGDE
Shancai, nie wszystko mogłem powiedzieć ci osobiście.
Dlatego nagrywam tę wiadomość.
Już wiesz, prawda?
Chciałem tylko, by Si zmierzył się ze swoimi uczuciami.
Dlatego udałem, że chcę cię zdobyć.
Nie mogłem wymyślić innego sposobu, żeby wam pomóc.
Wybacz, jeśli narobiłem ci przez to problemów.
Mimo że w większości była to gra, martwię się o ciebie naprawdę.
Wiesz to, prawda?
Lecę dziś do Tajwanu.
Nie wiem, kiedy wrócę.
Huaze Lei!
Do zobaczenia!
Gdy chce ci się płakać, stań na rękach.
Dzięki temu nie spłyną łzy.
Jestem ci...
bardzo wdzięczna.
Naprawdę jesteś fajnym facetem.
Robiłem te wszystkie rzeczy, bo chciałem.
Żałujesz?
Tak.
Że tak łatwo się poddałem.
Że nie wytrzymałem dłużej.
Shancai, rozumiesz?
Musisz wytrzymać.
Jeśli wytrwasz, naprawdę wiele może się zmienić.
Ale jeżeli przegapisz tę szansę,
nigdy sobie nie darujesz.
WIADOMOŚĆ GŁOSOWA OD HUAZE LEIA
Shancai.
Spotkanie ciebie było najciekawszą rzeczą, jaka mi się kiedykolwiek przytrafiła.
Przez ten czas
wszystko, czego doświadczaliśmy, było naprawdę piękne.
Nigdy tego nie zapomnę.
Do zobaczenia.
Żegnaj, Shancai.
Lei.
Dziękuję za to, co dla mnie zrobiłeś.
Dziękuję.
Tak trudno jest zmierzyć się z własnymi uczuciami.
Rozumiem.
Pójdę już.
Powiedziałam, że już nie odejdę.
Chyba wie, o co mi chodziło?
To czemu wysiadłaś z autobusu?
Źle coś zrozumiałem?
Czemu wysiadłaś z autobusu?
Nie.
Nie wie.
Nie należy do tych, którzy potrafią odczytywać uczucia innych.
Muszę mu to wyraźnie powiedzieć.
Kobiety są takie irytujące.
Co tam mamroczesz?
I jak?
Widziałeś się wczoraj z Shancai?
Wczoraj...
Co on próbuje powiedzieć?
Chyba mówi: „Stało się coś dobrego.
Ale jestem nieszczęśliwy”.
I:
„Nie rozumiem”.
Zdaje się, że odkąd Si poszedł na doktorat,
jego wypowiedzi porażają głębią ekspresji.
Co was to obchodzi?
Ty i Shancai...
Jesteście razem czy nie?
Co ci do tego?
Hej, Si.
Czy nie prosiłeś, żebym tu przyszedł i pomógł ci obmyślić jakiś plan?
Jeszcze sobie tego z Shancai nie wyjaśniliście?
Są pewne rzeczy, których nie rozumiesz.
To zapytaj mnie.
Problemy z laskami zostaw ekspertowi od miłości.
Panie Ekspercie od Miłości,
zobaczmy, co masz do powiedzenia.
Kobiety.
Jeśli porównać je do instrumentu,
są jak skrzypce.
Musisz odpowiednio kontrolować siłę, pozycję i wysokość dźwięku,
żeby wydobyć z nich najpiękniejszą muzykę.
Co o tym sądzisz?
Mistrzu Ximen.
Nawet ja nie do końca zrozumiałem, a co dopiero Si.
Prawda?
Gdzie się podział?
Co ty wyrabiasz?
Co tu robisz?
Ja...
Muszę ci coś powiedzieć.
Co takiego?
Może nie tutaj. Chodźmy na dach.
Nie mam problemu z innymi rzeczami.
Czemu tak trudno jest kochać?
Co chcesz mi powiedzieć?
Mów.
Umieram z głodu.
Powinnam powiedzieć otwarcie. Muszę mu powiedzieć, co naprawdę czuję.
Chcę oficjalnie być z Daoming Si.
Ja...
To...
Ja...
Matko. Muszę mu powiedzieć, że naprawdę go lubię.
Inaczej nie będziemy mogli być parą.
Co jest? Mów, o co chodzi.
Jesteś taki gwałtowny.
Nieważne.
Jak to? Pogrywasz sobie ze mną?
Nie.
Jesteś za głośny.
Masz złe nastawienie.
Nie mogę ci już powiedzieć.
Naprawdę cię nie rozumiem.
Myślałem, że jesteś ze mną, a ty nagle uciekasz.
Naprawdę nie wiem, co ci siedzi w głowie.
Nic takiego.
Moje myśli są nieskomplikowane.
Ale nigdy nie myślałam, że twoje są jeszcze prostsze.
Szczersze.
Co chcesz powiedzieć?
Ostrzegam.
Nie chcę słyszeć ostrych słów.
Masz ochotę na bento?
Zrobiłaś to dla mnie?
To nic wyszukanego.
Nie wiem, czy będzie ci smakować.
Spróbuję.
Co to za meduzopodobne coś?
Grzybki enoki zawinięte w bekon.
Aha.
Nieważne. Nie zmuszaj się.
Wiem, że jesteś przyzwyczajony do dań przyrządzanych przez najlepszych kucharzy.
Nie jadasz zwykłych potraw.
Hej.
Myślałam, że zaczniesz chodzić z Xiaozi.
Z Xiaozi?
Tak.
Ostatnio
widziałam, jak siedzieliście razem w kawiarni.
Oszalałaś?
Mówiłem, że nie będę chodził z dziewczyną, której nie lubię.
To chcesz chodzić ze mną?
W porządku?
Wszystko dobrze?
Jak możesz mówić takie rzeczy z taką łatwością?
Wcale nie przyszło mi to łatwo.
Mówię serio.
I...
mam nadzieję, że potrafisz dochować tajemnicy.
Jakiej tajemnicy?
O tym, że ze sobą chodzimy.
Nie mów na razie nikomu.
- Bo... - Chcesz, żeby to była tajemnica?
To nie tak.
Nie na zawsze. Tylko przez jakiś czas.
Żartujesz sobie?
Chcesz chodzić do kina i restauracji w tajemnicy?
Co ty sobie myślisz?
Chcę być z tobą.
Ale...
jeśli twoja mama się dowie,
na pewno znowu coś zrobi.
Nie chcę, żeby nas rozdzieliła, jak ostatnio.
Mam już dość.
Postanowiłam zerwać z tobą kontakt.
Nie mogę się na to zgodzić.
Zostawiasz mnie z tak idiotycznego powodu.
To bez sensu!
Nie chcę znów przez to przechodzić.
Ja już postanowiłem.
Nawet jeśli musiałbym opuścić rodzinę,
nawet jeśli nie będę już Daoming Si...
dla ciebie zrobię wszystko.
Nie musisz nic robić.
Nie mam wyboru.
Zobaczymy, co będzie, kiedy się dowiedzą.
Nie mów też Ximenowi ani Meizuo.
Im też nie?
W porządku?
W takim razie...
Si chyba jeszcze nie zebrał się na odwagę.
Też tak sądzę.
Nie wiem, co Shancai sobie myśli.
Myśli za dużo.
To prawda.
Zachowują się jak zakochane dzieciaki z podstawówki.
Co jest? Masz jakiś pomysł?
Zróbmy to, co nie udało się Leiowi.
Podajmy Si pomocną dłoń.
Pewnie.
Chwila.
Jeszcze ktoś zobaczy.
Nikogo tu nie ma.
Właśnie, że jest.
Tam z tyłu. Ktoś tam jest.
Jesteś figurą z Terakotowej Armii? Kiedy cię odkopano?
Sam jesteś figurą.
Przecież ze sobą chodzimy.
Nie mogę cię pocałować?
Nie.
Dlaczego?
Jak mi nie powiesz,
to cię nie puszczę.
Bo...
Bo serce mi wali. Bo jestem zbyt podekscytowana.
Bo myślę tylko o tobie.
Bo jesteś tuż obok.
Nie mogę oddychać. Więc nie.
Czemu tak mówisz?
Tak już mam. Bo co?
Kiedy słyszę te wszystkie rzeczy, od razu chcę...
Chcę...
A więc to takie uczucie kogoś kochać?
To nieprawdopodobne.
Moje uczucia są jak kłębiąca się woda, która zaraz przerwie tamę.
Xiaoyou.
- Wnieś to do środka. - Oczywiście. Już idę.
HERBATY TALENT’S
Ximen?
Powinnaś poprosić Shancai, żeby robiła takie rzeczy.
Jest silniejsza od ciebie.
Co tu robisz?
Przyszedłeś na herbatę czy...
Przyszedłem do ciebie.
Do mnie?
Dlaczego?
Ale jestem teraz zajęta.
Nie szkodzi.
Mogę poczekać.
Xiaoyou, dziesięć kubków „Jaśminowej rosy”
i 15 czerwonej z brzoskwinią gotowe?
Klient zaraz po nie przyjdzie.
Już się robi.
Czy to nie pan pomagał niedawno przy sprzedaży?
- Przepraszam za kłopot. - Nie ma o czym mówić. Dziękuję.
- Przyszedł pan do Xiaoyou? - Tak.
Kończy dopiero za godzinę.
Nie szkodzi. Zaczekam.
Nie ma sprawy.
Xiaoyou, wyjdź dzisiaj wcześniej.
Ja się tym zajmę.
Mogę?
Nie każ mu czekać. Możesz iść.
- Dziękuję, proszę pani. - Nie ma za co.
Zdawało mi się?
Kim oni są? Czemu mnie śledzą?
Shancai.
Wszystko w porządku?
Przed kim uciekasz?
Chodzą za mną jakieś dziwne typy.
Chodź, tędy.
Chodź.
To na bank ochroniarze Si.
Co zamierzasz zrobić? Powiesz Si?
Powinnam.
Ale...
- Ale boję się, że... - Że Si znowu
pokłóci się z matką.
Prawda?
Tak.
Na razie nic mu nie mówmy.
Si traci rozum, jeśli chodzi o ciebie.
My też boimy się, że zrobi coś głupiego.
To może pogorszyć sytuację.
Sama już nie wiem, co robić.
Cóż...
Jak na razie chyba nic ci nie będzie.
Ale
nie idź od razu do domu.
Na pewno wrócą.
Dobrze.
Pójdę do Xiaoyou.
A tak w ogóle, to co robisz w tej okolicy?
Xiaoyou nie ma w domu.
Skąd wiesz?
Jest u Ximena.
Kto ci tak powiedział?
To prawda?
Ximen powiedział mi, że zaprosił Xiaoyou do siebie.
Będą kosztować różnych herbat.
Właściwie to...
Wszystko będzie dobrze.
Ale stwierdziłem, że ci powiem.
Żebyś nie miała potem do mnie pretensji.
Chcą kosztować herbat?
Nie zgadzam się.
Halo? Xiaoyou. Gdzie teraz jesteś?
- Shancai. - Jesteś u Ximena?
Tak. Właśnie wchodzimy.
Słuchaj. Nie wchodź...
Xiaoyou, co jest?
- Ty pierwsza. - Dobrze.
Shancai, później pogadamy.
Chwila, ja...
Zabierz mnie do Ximena.
Udało się!
Czemu nabrałeś Shancai, żeby do ciebie przyszła?
To niespodzianka.
Ale to nic dziwnego, prawda?
Zaufaj mi, Xiaoyou.
Nie skrzywdzisz Shancai. Ufam ci.
Chyba masz dobry humor.
Tak.
Muszę robić postępy.
Dobra. Powiem ci prawdę.
Chcemy pomóc Shancai i Si, żeby zrobili krok naprzód
w swoim związku.
„Krok naprzód”?
Rozumiem.
Ale jeśli będą ze sobą chodzić,
twoja rodzina może mieć kłopoty.
Nie martwi cię to?
Nie, to nie tak.
Shancai
ostatnio w ogóle nie mówi mi, co jej siedzi w głowie.
Może się wstydzi.
Nie.
Wcześniej mówiła mi o wszystkim.
A teraz
ze wszystkim zmaga się sama.
Nie mogę jej pomóc.
A nawet to ona musi mnie chronić.
Beznadziejna ze mnie przyjaciółka.
Ostatnio sporo o tym myślałam.
Mam nadzieję, że Shancai będzie szczęśliwa.
Skoro lubi Daoming Si, a on lubi ją,
podpisuję się pod tym obiema rękami.
Ale to może się odbić na sytuacji twojej rodziny.
Nie przeszkadza ci to?
Jestem już dorosła. Mogę pomóc w utrzymaniu rodziny.
Przecież wcześniej widziałeś.
Shancai nie było w sklepie, a dawałam sobie radę sama.
Jeśli moi bliscy i ja będziemy działać razem, możemy stawić czoła wszystkiemu.
Czy Shancai nie postąpiła tak samo?
Jeśli ona może, to ja też.
Ze wszystkim sobie poradzę.
Nie jesteś już tą Xiaoyou, która płakała przy drodze.
Dorosłaś i stałaś się silniejsza.
Stałam się silniejsza...
dzięki tobie.
Po zajściu z Xiaoqi
powiedziałam sobie, że muszę się zmienić.
Mówiłeś, żebym sobie nie umniejszała.
Tak? Czuję się zaszczycony.
Na kolejnego chłopaka musisz sobie znaleźć kogoś fajnego.
Oby tak dalej.
Ximen.
Co ty tutaj robisz?
Przechodziłam i pomyślałam, że siedzi tu ktoś podobny do ciebie.
A okazuje się, że to ty.
To randka?
Przeszkadzam?
Nie.
Nie przeszkadzasz.
Dzięki, że zgodziłaś się pomóc mi nabrać Shancai.
Zrobimy wszystko, żeby pomóc twojej rodzinie.
Nie musisz się martwić.
Może chce się z nami napić?
Nie. Nie idzie z nami.
- Chodźmy. - Pa.
Gdzie Xiaoyou?
Czekaj! Coś ty taka niecierpliwa?
Może już być za późno!
Połamiesz mi palce.
Gadaj, gdzie Ximen i Xiaoyou.
W sypialni. Drugie drzwi na lewo.
Myśli, że jest opiekunką Xiaoyou?
Tak łatwo ją nabrać.
Xiaoyou.
Jesteś tu?
Xiaoyou.
Hej.
Próbują zdewastować mi dom?
Jesteś w barze?
Umawialiśmy się, że razem z Xiaoyou spotkamy się potem u ciebie.
Si i Shancai będą zamknięci całą noc.
Po co mamy tam siedzieć?
Tylko będziemy cierpieć, jeśli spędzimy pod drzwiami całą noc.
Racja.
To idę do ciebie.
Chodź. Tylko ciebie tu brakuje.
Dobra. Już idę.
Daoming Si?
Co się dzieje?
Ximen i Meizuo mnie porwali.
Widziałeś Xiaoyou?
Nie.
Weszłam nie do tego pokoju?
Idioci.
Ej!
Otwierać! Ximen, Meizuo.
Dokąd zabraliście Xiaoyou?
Hej!
- Nie wrzeszcz tak. - Otwierać!
Wrobili cię.
Jak to?
Rozmawiałam z Xiaoyou.
- Mówiła, że tu jest... - Czyli cię wrobili.
Czyli
Xiaoyou działała w zmowie z Ximenem i Meizuo?
Zaplanowali to?
Nie. Znajdę jakieś wyjście.
Drzwi to jedyne wyjście.
- Ale są zamknięte. - Więc nie możemy wyjść.
To co robimy?
Wszystko jedno. Jestem z tobą i to mi wystarczy.
Nie żartuj. Wymyśl coś, dobra?
Nawet jeśli coś wymyślę, nigdzie się stąd nie ruszam.
Idioci. Mogli po prostu mi powiedzieć.
Po co te więzy?
W takim razie...
Wybacz. Zwiążę cię z powrotem.
Zwariowałaś?
Nie jestem jeszcze gotowa.
Jak będę czekał, na pewno znowu dasz nogę.
Przejrzał mnie.
Może jeszcze tego nie wiesz,
ale ten wyraz twarzy
fascynuje mnie najbardziej.
Shancai.
Jesteś taka niska.
Zaraz złamie mi się kręgosłup.
Kto ci kazał wyrosnąć jak jakaś żyrafa.
Urośnij dla mnie trochę, dobra?
Tak się denerwuję.
Jak mam to zrobić?
Czym tu się denerwować?
Jesteś cała czerwona.
To może być zaraźliwe.
Wygląda na to, że nie pójdzie tak gładko,
mimo że jesteśmy już razem.
Zwłaszcza że nasza sytuacja wcale nie jest normalna.
Czy ten pokój nie przypomina ci tamtej chatki w Kanadzie?
Tak. W Kanadzie.
Myślałam,
że Xiaoyou wyszła w śnieżycę podziwiać nocne widoki.
Więc poszłam jej szukać i się zgubiłam.
Prawie pożarły mnie wilki.
Tak się bałam.
- A potem ty... - A ja co?
Ocaliłem cię.
Prawda?
Zawsze się we wszystko mieszałeś i mnie ratowałeś.
Jak to „mieszałem”?
Chcę przez to powiedzieć...
że zawsze byłam ci wdzięczna.
Nieważne, ile razy, zawsze pójdę ci na ratunek.
Bo naprawdę cię kocham.
Nie mogę bez ciebie żyć.
Czemu znów robisz tę minę?
Chyba...
Takie szczęście
jest jak stanie na dryfującej po morzu krze.
W każdej chwili ta kra może się roztopić.
Oto sprawozdanie na temat Shancai.
Pokaż.
Napisy: Aleksandra Pastwa